Хиймэл оюун бичиж чадах уу?

Бичих сэн гэж удтал бодож явсан сэдвээ номын баяр эхэлж буй эл өдөр буулгаж байна. Редакторын ажлын магад хамгийн чухал хэсэг нь аливаа нэг бичвэрийг уншаад бүтээлчээр шүүмжилж, засаж сайжруулах байдаг. Өөрөөр хэлбэл, юун түрүүнд бичвэрийн алдааг олж харах нь бидний хийдэг ажил гэсэн үг. Энэ утгаараа бичих үйл хэрхэн өөрчлөгдөж, хувьсаж, бас бичээч нар хаанаа алдаж буйг олж харах боломж гардаг юм.

Сүүлийн үед тодорч буй трэнд бол гарцаагүй хиймэл оюуныг бичвэртээ ашиглах явдал. Юун түрүүнд хиймэл оюун зэрэг шинэ цагийн технологийг бичих үйл хэрэгтээ ашиглах нь буруу, жигшим зүйл биш гэдгийг хэлмээр байна. Хэвлэлийн машин, бичгийн машин, хувийн компьютер, үгийн алдаа шалгадаг веб, автомат орчуулгын систем гээд бүх л цаг үед бичих үйл хувьсаж, бичээчдийн ажил өөр болсоор ирсэн. Энэ удаагийн шилжилт ч мөн ялгаагүй, мөнхөд үргэлжилж буй хувьслын нэг л үе шат.

Гэхдээ хиймэл оюун гэх технологийнх нь уугуул шинж чанараас хамаараад анхаарах ёстой хэдэн асуудал байна.

Бодохоо боливол оршихоо болино

Бичих ажил угтаа бодож тунгааж, мэдэрч эргэцүүлсэн зүйлээ үг хэмээх дүрсээр буулгаж буй ажил. Өөрөөр хэлбэл, үг үсэг, өгүүлбэр цогцолбор бичихүйн үндэс биш. Эд бол хэрэгсэл. Хэрэгсэл өөрчлөгдөж болно. Өөрчлөгдөх ч учиртай. Харин үндэс суурь нь болсон бодох, мэдрэхээсээ холдох үедээ л бичээчид бичээч байхаа, хүмүүс хүн байхаа болих байх.

Хиймэл оюун олон ажлыг орлох нь тодорхой боллоо. Гэвч хүмүүс бидний, бичээч бидний хязгаарын улаан шугамыг хүчтэйхэн шиг татах ёстой ганц л зүйл байгаа нь бодох үйл. Бичих залхуутай. Бодох бүр ч яршигтай. Тиймээс их олон хүн бодож сэтгэж, оюун дүгнэлт гаргахын оронд хиймэл оюун руу мини-бодлуудаа шидэж байх шиг. Хариуд нь мэдээж хиймэл оюун амыг нь дагуулсхийгээд ямар нэг юм гаргаж өгнө. Энэ байдал донтмоор л доо. Бодол мэдрэмжийнхээ учрыг нь олох гэж зовох, өөрөө өөртэйгөө ганцаардан орших хэрэггүй болж байна шүү дээ. Хэрэв энэ технологи хүн төрөлхтний толгойг залгих бол хүмүүс бодож, мэдрэхээ больж буй энэ үе л тэр сүйрлийн эхлэл болох биз.

Алдахаа боливол амьдрахаа болино

Гэхдээ хиймэл оюуныг бичихдээ ашиглаж байгаа ихэнх хүмүүс бодох ажлаа өөрсдөө хийж байгаа нь сайшаалтай. Аугаа энэ технологийн ачийг бодсон бодлоо эмхэлж буулгахад ашиглах нь нийтлэг болж. Үүнээс үүдээд “сайн бичвэр” гэдэг ойлголт ихээхэн өөрчлөгдөж байна.

Хувь болон хувьсгалын ажлаар өдөр бүр хэдэн мянган үг тогтож уншиж, гүйлгэж харж байгаа хүний хувьд үг үсэг эсхүл найруулга бүтцийн алдаанууд алдаа байхаа больжээ. Хуучин бол эдгээр алдаа байж боломгүй нүгэл мэт тооцогддог байв. Одоо бол харин ч ийм алдаа харах үедээ баярладаг болж. Учир нь энэ бол тэр бичвэрийг хүн өөрөө нус нулимстайгаа холилдон, бодож сэтгэж бичсэний илрэл юм.

Хиймэл оюун алдаа гарах эрхгүй юм болохоор хамаг юмыг л өө сэвгүй болгочих гээд үзэж тарах аж. Ингэж “хуурайдаж” байх үедээ сайн бичвэрийн хамгийн шинж зүйл болох өнцөг гэдгийг үгүй хийдэг нь харамсалтай.

Ер нь бид яагаад бичдэг юм бэ? Хүн бүрийн мэддэг, хүн бүрийн хүлээн зөвшөөрсөн сэдвийг тоть шиг давтаж, тэгэхдээ ямар ч алдаагүй байх нь бичээч бидний ажил юм гэж үү? Мэдээлэл ховор цагт тийм байсан байж болох. Гэвч мэдээлэл гэдэг ус агаараас ч илүү элбэг дэлбэг болсон цагт бичээчид ажил орлоготой байя гэвэл олон түмэнд танил дасал болоогүй мэдээлэл, сэдэв, өнцөг бичих хэрэгтэй болоод байна. Тэр нь алдаа мадагтай байсан ч хамаагүй.

Яагаад гэвэл бичнэ гэдэг амьд үйл. Энд бол амьдрахын өөр нэг нэр. Амьдрал өөрөө буруу зөрүү, алдаа оноотой байдаг шиг бичвэр ч гэсэн тийм байх хэрэгтэй. Амьд хүний үг машины үг шиг төгс байх учир үгүй, боломж ч үгүй. Бид машин шиг төгс бичих гэж хичээх бүрдээ хүн байхаасаа холдож байдаг.

Мэдрэхээ боливол хүнээ болино

Технологи гээч амар хялбар байдлыг дагуулж, тэгэх бүрдээ хүнийг улам залхуу болгодог. Бичнэ гэдэг ном сэтгүүл хэвлэх, нийтлэл эсээ нийтлэх гэхчлэн эцсийн үр дүнгээсээ ангид үйл юм. Бид яагаад бичдэг юм бэ гэвэл бодол санаагаа боловсруулж, өөртэйгөө эсвэл бусад хүмүүстэйгээ хуваалцах. Хэвлэж нийтлэх гэдэг бол зүгээр л энэ бүхний бонус нь.

Хиймэл оюун хэвлэж нийтлэхийг асар хялбар болгож байна. Хэн ч байлаа гэсэн ямар ч ухаантай юм нийтэлж болно. Ингээд харвал нэг талаар хүний дотрыг танин мэдэхэд улам л хэцүү болох нь. Гэхдээ нөгөө талд хүмүүс хэлбэрт биш агуулгад анхаарах нь ихэснэ. Үйлдвэрт олноор бүтээгдсэн талх сайхан ч гараар барьсан талхыг хэзээ ч гүйцэхгүйтэй ижил.

Саарыг даган ирэх сарны гэрэл

Бичих санаа нь байлаа ч бичих гээд суухаар үг үсэг нийлж өгдөггүй маш олон хүмүүс бий. Уншигч та ч тэдний нэг байж магадгүй. Хэрэв тийм бол таны өмнө гайхалтай сайхан цаг үе ирээд байна. Зөв бичгийн дүрэм, өгүүлбэрийн бүтэц найруулга зэрэгт санаа зовж, энэ бүх дүрмүүдээр бичих, эс бичихээ шийдүүлэх хэрэггүй болж байна. Гагцхүү та юу хэлмээр байгаагаа мэдэж л байвал буулгаж бичих нь гайхалтай хялбар болжээ.

Гарчигтаа асуусан асуултдаа хариулбал, тийм ээ, хиймэл оюун бичиж чадна. Бас ч гэж дажгүй бодож чадна. Яваандаа бүр сэтгэдэг ч болно. Гэхдээ энэ машин мэдэрч чадахгүй. Машинууд хүний хэлээр ярьж, бидний дунд орж ирлээ ч тэд хэзээ ч хүний сэтгэлээр мэдэрч чадахгүй. Мэдрэмж гээч нь бичвэр бүрийн амин сүнс билээ.

Ирээдүйд бичихүйн салбарын өрсөлдөөн улам чанга болох нь тодорхой. Гэхдээ хэсэг бүлэг бичээч нар тэсэж үлдэнэ. Тэд хэн байхыг мэдэхгүй ч, тэд бүгдээрээ боддог, сэтгэдэг, хамгийн гол нь мэдэрдэг хүмүүс байх болно.